အခုတော့ blog ရေးခြင်း အကျိုးတွေ ကျွန်တော်ခံစားနေရပြီ။ blog က အခုတော့ ကျွန်တော့်အတွက် မှတ်စု တစ်ခုလိုပဲ။ windows တစ်ခုပဲ ဖြစ်ဖြစ် Ubuntu တစ်ခုပဲဖြစ်ဖြစ် ပျောက်ဆုံးသွားတာတွေက မှတ်တော့မိတယ်။ စဉ်းစားလို့မရတော့ဘူးဆိုရင်တော့ ကိုယ့် BLOG မှာ ကိုယ်ရှာတယ်။ download ချမိတယ်။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း upload တင်ရင် နှစ်ခု သုံးခုလောက်တင်ပြီး post တွေမှာ ပေးထားတတ်တယ်။ ဒါမှ download ပြန်ဆွဲလို့လွယ်မှာလေ။

ပြီးခဲ့တဲ့ အခေါက်က Zawgyi Keyboard အသစ် Ubuntu အတွက် ရေးဖို့ အစရှာမရ ဖြစ်သွားတယ်။ ဘယ်ကစရေးရမှန်း မသိတော့ဘူး။ တော်သေးတာပေါ့။ Blog ထဲမှာ ရေးရတာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကျွန်တော့်အတွက် knowledgebase တစ်ခုလိုပဲဖြစ်လာပြီ။ ကိုယ့် library ကိုယ် တည်ဆောက်ထားသလိုပဲ။ ကိုယ်လိုချင်တာတွေ ကိုယ့် blog မှာ ပြန်ရှာလို့ရတယ်။ ကျွန်တော်အရင်က ဘာတွေလုပ်ခဲ့မှန်း ဘာတွေသိခဲ့မှန်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲ ဘယ်အခြေအနေကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းခဲ့လဲ။ တစ်ခါတစ်ခါမေ့မေ့သွားတတ်တာတွေကို ကိုယ့် blog ကို ကိုယ်ပြန်ဖတ်မိပြီး အော်… ဒီလိုလုပ်ရင် ရပါသလားလို့တောင် သိလာတယ်။ မျှဝေတယ်ဆိုတာ တကယ်လုပ်သင့်တဲ့အရာ တစ်ခုပါ။ Blog ရေးတယ်ဆိုတာက ကျွန်တော့်အတွက် သူ့အတွက်ကော ကိုယ့်အတွက်ပါ အသုံးဝင်တယ်။ အကျိုးရှိလာတယ်။ အခုဆို ကျွန်တော် သိသမျှ။ မှတ်မိသမျှလေးတွေကို blog မှာ တင်ထားတတ်တယ်။ ဒါမှ တစ်ခုခုမေ့မေ့ ပျောက်ပျောက်ဖြစ်သွားရင် ပြန်ရှာပြီး ဖတ်လို့ရမှာလေ။

Ubuntu ပြန်သွင်းတုန်းက dock တွေကို ဘယ်လို သွင်းရမှန်းမသိဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ ကိုယ်ရေးထားတဲ့ Ubuntu Zawgyi Keyboard ကပျောက်သွားတယ်။ ကိုယ့် blog မှာတင်ထားတော့ ပြန်ရှာပြီး သွင်းလိုက်တော့ တော်တော်လေးကို အဆင်ပြေသွားတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ blog ရေးတယ်ဆိုတာ ကိုယ့်အတွက်ကော သူ့အတွက်ပါ အကျိုးရှိတာပဲ ရေးစေချင်တယ်။ အဲဒါက တော်တော်လေးအသုံးဝင်တယ်။ ကျွန်တော့်အတွက်တော့ ကျွန်တော့် blog ဟာ ကျွန်တော့်အတွက် မှတ်စု စာအုပ်လေး တစ်အုပ်လိုပါပဲဗျာ။