ဒီနေ့ မြန်မာ နဲ့ ဗီယက်နမ် ပွဲကို မကြည့်ဖြစ်လိုက်ဘူး။ မကြည့်ဖြစ်ဘူးဆိုတာကလည်း ရုံးချိန် ဖြစ်နေလို့ ဆိုရမယ်။ မလေး နဲ့ ပွဲတိုင်းက အိမ်ရောက်ရောက်ခြင်း ဖွင့်ကြည့်ပြီး အားပေးလိုက်ပေမယ့် ရှုံးသွားခဲ့တယ်။ ဒီနေ့တော့ ရုံးချိန်မှာဆိုတော့ online ကနေ status လေး ကြည့်နေရုံပဲ။ Facebook မှာ မြန်မာ ဂိုးစသွင်းပြီးဆိုတော့ ဝမ်းသာသွားမိတာ အမှန်ပဲ။ တစ်ချိန်တစ်ခါတုန်းက မြန်မာ အသင်းပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်တဲ့ စိတ်တွေ ပျောက်သွားတယ်။ ပြောလည်း ခံရမှာပဲလေ။ ဘယ်လောက်ရုံးရုံး အမြဲတန်း အားပေးနေမိတာပဲ။ မှတ်မိသေးတယ်။ ငယ်ငယ်တန်းက ဗီယက်နမ် နဲ့ ပွဲမှာ အောင်ကျော်ကျော် ထုတ်ခံလိုက်ရတော့ မကျေမနပ်တွေ ဖြစ်လိုက်ရဖြစ်ခြင်း။ အဲတုန်းက ကျွန်တော် ကလေးပဲ ရှိအုံးမယ် ထင်ပါ့။ အဲဒီ ပွဲမှာ ရှုံးသွားလို့ ငိုတောင် ငိုမိတယ်။ နောက်ပိုင်း ဗီယက်နမ် နဲ့ ကန်တိုင်း မြန်မာတွေကို နိုင်စေချင်တယ်။ အဲဒီတုန်းက ခံစားချက် ရင်ထဲမှာ စွဲကျန်ခဲ့တယ်။
ငယ်ငယ်ကတည်းက ဘောလုံးကန်ရင် ဂိုးသမား နေရာပဲ လုပ်လာတော့ ရှေ့တန်း နောက်တန်း အလယ်တန်းတွေထက် ဂိုးသမားတွေကို ပိုသဘောကျတယ်။ အဲဒီ အချိန်အခါတုန်းက ဂိုးသမား အောင်ကျော်ကျော်ကို လေးစား အားကျ မိတာ အမှန်ပဲ။ အဲဒီခေတ်တုန်းက အခုခေတ်လို အင်္ဂလန်ပွဲတွေ ပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အောင်ကျော်ကျော် ထုတ်ခံရတုန်းက တီဗီ ရှေ့မှာ မကျေမနပ်နဲ့ ဒိုင်လူကြီးကို အားပါးတရ အော်ငိုပြီး ပြောခဲ့တာတွေ မှတ်မိသေးပါ့။ ဒီ ခံစားချက်လေးက တော်တော်နဲ့ မပျောက်သွားပဲ ဗီယက်နမ် ဆို မကျေမနပ် ဖြစ်နေဆဲပဲ။ ဗီယက်နမ် နဲ့ တွေ့လိုက်တိုင်း မြန်မာ တွေ ရှုံးပဲ ရှုံးလွန်းလို့ မကျေမနပ်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာ အမှန်ပဲ။
အင်္ဂလိပ်စာတက်တုန်းက ဆရာက သူ ဗီယက်နမ် သွားခဲ့တုန်းက အတွေ့အကြုံ ပြောပြတယ်။ ဗီယက်နမ်တွေက ယဉ်ကျေးတယ်တဲ့။ မြန်မာ ဗီယက်နမ် ဘောလုံးပွဲ TV မှာလာလို့ ဆိုင်မှာ ဆရာထိုင်ကြည့်နေတယ်တဲ့။ ဗီယက်နမ်လည်း နိုင်သွားကော သူတို့တွေ ထ ပျော်ကြတယ်။ ခဏနေတော့ ဆရာတို့က မြန်မာက ဆိုတာ သိတော့ တိုးတိုးနေကြ။ သူတို့က မြန်မာ က ဆိုပြီး ဆိုင်ကလူတွေကို သတိပေးတယ်လို့ ဆရာပြောတာ မှတ်မှတ်ရရပဲ။
အခုတော့ နိုင်ပါပြီ။ ကျွန်တော်တို့တွေ နိုင်ပါပြီ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရင်ထဲမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့တာတွေ ကျေနပ်သွားရတယ်။ တစ်ခါတည်း ဗီယက်နမ်ကိုလည်း စိတ်မကောင်းပါဘူး လို့ ပြောချင်တယ်။ ရုံးကနေ ပြန်တော့ iPhone ကနေ facebook ဝင် refresh ချချပြီး result ကို စောင့်ကြည့်နေရတယ်။ Lavendar ကနေ Redhill ထိက မြေအောက်ထဲမှာ ဆိုတော့ လိုင်းက မမိဘူး။ စိတ်ကတော့ လှုပ်ရှားနေတာ အမှန်ပဲ။ Redhill ကျော်တော့ 3G မိတာနဲ့ refresh ချလိုက်တော့ ၂ ဂိုး ဖြစ်နေပြီ။ 3G က ခဏ ပျက်သွားတယ်။ ရတော့ refresh ချလိုက်တော့ ၃ ဂိုး ဖြစ်သွားတယ်။ ပျော်လိုက်တာ အရမ်းပဲဗျာ။ refresh တစ်ခါ ချလိုက်တိုင်း ၁ ဂိုး ဝင်ဝင် သွားတယ်။ bus ကားဂိတ်ကို လမ်းလျှောက်သွားရင် refresh ချလိုက်တော့ ၄ ဂိုး ဖြစ်သွားပြီ။ bus ကား လာတော့ refresh ချလိုက်တော့ ၅ ဂိုးမှာ ဖြစ်သွားလေမလား ဆိုပြီး ကြည့်လိုက်ပေမယ့် ၄ ဂိုး ၁ ဂိုးနဲ့ ပွဲပြီးသွားတယ်။ ဘာပဲ ပြောပြော ကျွန်တော်တို့တွေ နိုင်ပြီ။
အိမ်ပြန်ချိန်မှာ လမ်းလျှောက်ရတာ လေထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေရသလိုပဲ။ ငါတို့တွေ နိုင်ပြီ။ ကြေးပေမယ့် ကျေနပ်တယ်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျွန်တော့် ရင်ထဲမှာ ခံစားနေရတာ ဒဏ်ရာ သက်သာသွားပြီ။ ငါတို့တွေ နိုင်ပြီ လို့ ထပ်ခါ တလဲလဲ ရေရွှတ်နေမိတယ်။ မြောက်ကြွမြောက်ကြွ အရသာကိုလည်း ခံစားရပြီ။ အရှေ့တောင် အာရှ ဘောလုံးပွဲမှာ တတိယလေး ရတာကို မြန်မာတွေ ပျော်နေလိုက်ကြတာဗျာ။
ဒီတစ်ခါ မြန်မာ အသင်းကို သဘောအကျဆုံးပဲ။ ဟန်ဆန်ကိုလည်း တကယ့်ကို ချီးကျူးမိပါတယ်ဗျာ။ နောက်ပြီး မြန်မာ ဘောလုံး အဖွဲ့ချုပ် အပါအဝင် ဘောလုံးသမားတွေကော နည်းပြကော အသင်းအဖွဲ့ဝင်တွေကော အားလုံးကို ကျေးဇူးလည်း အထူးတင်မိပါတယ်။
