apple-mobile-web-app-capable

သူက Address bar ကို ေဖာက္ေပးတာ။ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ေဖာက္ေပးလည္းဆုိေတာ့ Add To Home Screen လုပ္ျပီး home screen ကေန တက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာေပါ့။ ကၽြန္ေတာ္ Ornagai မွာ သံုးထားသလိုေပါ့ဗ်ာ။

<meta name="apple-mobile-web-app-capable" content="yes">

apple-mobile-web-app-status-bar-style

အဲဒါကေတာ့ status bar အေရာင္ေျပာင္းတာပါ။ iPhone က battery ျပတဲ့ေနရာက bar က အေရာင္ေျပာင္းတာေပါ့။

<meta name="apple-mobile-web-app-status-bar-style" content="black">

viewport

သူကေတာ့ အေရးၾကီးဆံုးပဲဗ်။ iPhone အတြက္ ေတာ္ေတာ္အေရးပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အေရးပါလဲဆိုတာ ေအာက္မွာ ရွင္းျပပါမယ္။

<meta name = "viewport" content = "width = 320, initial-scale = 1.0, user-scalable = no">

အဲမွာဆိုရင္ ဒီ page ရဲ႕ width က 320 လို႕ ေျပာထားျပီး initial-scale ကို 1 လို႕ထားလိုက္တယ္။ user-scalable ကို no ေပးထားေတာ့ user က resize ေတြဘာေတြလုပ္လုိ႕မရေတာ့ဘူးေပါ့။

initital-scale ဆိုတာကေတာ့ zoom လို႕ပဲ ဆိုရမွာေပါ့။ ပံုမွန္အားျဖင့္ resolution နည္းတဲ့ iPhone တို႕ iPodTouch တို႕မွာ web page ရဲ႕ screen width ၾကီးတာေၾကာင့္ စာကေသးေသးေလးပဲေပၚေနမွာပါ။ အဲလို အခါမွာ initial-scale ကို 1 ေပးလိုက္ရင္ font အရြယ္အစား အဆင္ေျပတဲ့ အရြယ္ထိ scale ကို ျပန္ညိွခ်လိုက္မွာပါ။

<meta name = "viewport" content = "width = device-width,initial-scale = 1.0">

အဲလို ဆိုရင္ device width ေပၚမွာ မူတည္ျပီး ခ်ိန္သြားမွာေပါ့။

<meta name = "viewport" content = "width = device-width,initial-scale = 1.0, maximum-scale=1.0">

ဆိုရင္ user-scable ကို no ေပးထားတာနဲ႕ တူသြားပါလိမ့္မယ္။ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ့ maximun-scale နဲ႕ initial-scale ကို တူတူပဲထားလိုက္လို႕႔ပါ။ အဲဒီေတာ့ zoom ဆြဲလို႕မရေတာ့ဘူးေပါ့။

ထပ္ျပီးေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ သိခ်င္ရင္ေတာ့

http://developer.apple.com/safari/library/documentation/appleapplications/reference/safarihtmlref/articles/metatags.html

အဲမွာ ဖတ္ၾကည့္လို႕ရပါတယ္။

Other

• http://www.smashingmagazine.com/2010/05/28/web-development-for-the-iphone-and-ipad-getting-started/
• http://www.cloudfour.com/ipad-orientation-css/
• http://davidwalsh.name/detect-ipad

Developer (n) : နယ္ေျမကို ဖံြ႔ျဖိဳးတိုးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္သူ(သို႔)ကုမၸဏီ။ (ဖလင္၊ ဓာတ္ပံု) ပံုေဖာ္ေဆး။
Programmer (n) : ကြန္ပ်ဴတာအတြက္ညႊန္ၾကားခ်က္ေရးသားျပဳစုသူ။

အဲဒါကေတာ့ ornagai.com မွာ ရွာထားတဲ့ result ေတြပါ။ WordNet မွာ ျပထားတဲ့ result ေတြကေတာ့

developer (someone who develops real estate (especially someone who prepares a site for residential or commercial use))

programmer, computer programmer, coder, software engineer (a person who designs and writes and tests computer programs)

လို႕ ေရးထားပါတယ္။ wiki မွာဆိုရင္ေတာ့

Programmer

A programmer, computer programmer or coder, is someone who writes computer software. The term computer programmer can refer to a specialist in one area of computer programming or to a generalist who writes code for many kinds of software.

Developer

A software developer is a person or organization concerned with facets of the software development process. They can be involved in aspects wider than design and coding, a somewhat broader scope of computer programming or a specialty of project managing including some aspects of software product management.

ထပ္ရွင္းရရင္ေတာ့ programmer က code ေရးမယ္။ မွားေနတဲ့ဟာေတြ bugs ေတြရိွရင္ ျပန္ျပင္မယ္ဒီေလာက္ပဲ။ Developer အလုပ္ကေတာ့ development တစ္ခု ျပီးဆံုးေအာင္လုပ္ရတယ္။ code ေရးရံုနဲ႕ မရဘူး။ Web Developer တစ္ေယာက္အေနနဲ႕ HTML လည္း ျပင္ရမွာပဲ။ CSS လည္း ျပင္ရမွာပဲ။ code ေရးရံုပဲမဟုတ္ဘူး။ တကယ္လို႕ လုိအပ္ရင္ server ေပၚမွာ web application တစ္ခုလံုး run ေအာင္ တင္ေပးရတဲ့ ကိစၥေတြ လုပ္ရမွာပဲ။ SSH သံုးျပီးေတာ့ျဖစ္ျဖစ္ backup ကိစၥေတြ လုပ္ရမွာပဲ။ web developer တစ္ေယာက္ရဲ႕ knowledge ေတြကို ဒီပံု မွာ ျပထားပါတယ္။

Programmer နဲ႕Developer အမ်ားၾကီး ကြာျခားပါတယ္။ Software Developer တစ္ေယာက္အေနနဲ႕လည္း ဒီ software ကို တစိတ္တပိုင္း ေရးသားရံုသာမက ဒီ software release ျဖစ္ျပီး installer ထုတ္တဲ့ အထိ ပါရင္ ပါရမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ Client ေတြနဲ႕ေျပာဆိုျပီး ညိွရမယ့္ ကိစၥေတြ ရိွေကာင္းရိွတယ္။ Software Development လုပ္ေနတာ။ Programming လုပ္ေနတာမဟုတ္ဘူး။ Programming လုပ္တယ္ဆိုတာက computer ေရွ႕မွာ ထိုင္ code ေတြ ေရးလိုက္။ အမွားေတြကို ျပင္လုိက္။ ဒါေလးပဲ လုပ္ရတာပါ။

Programming တတ္တဲ့သူတိုင္း Programmer တစ္ေယာက္ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ Developer တစ္ေယာက္ျဖစ္ဖို႕ကေတာ့ programming knowledge နဲ႕တင္ မလံုေလာက္ပါဘူး။ တကယ့္ realworld မွာ Web Programmer ဆိုတာ မရိွပါဘူး။ Web Developer ပဲရိွတယ္။ Web Development မွာ code ထိုင္ေရး ရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုသာမက အျခား ကိစၥေတြ ပါေဆာင္ရြက္ရလို႕ပါ။ Software Development မွာကေတာ့ programmer ေကာ developer ပါရိွပါတယ္။

Software Engineer ကိုေတာ့ အခုထက္ထိမေတြ႕ရေသးဘူး။ ရံုးမွာလည္း Software Engineer ဆိုျပီး သီးသန္႕ခန္႕ထားတာ မရိွဘူး။ wiki မွာကေတာ့

A software engineer is a person who applies the principles of software engineering to the design, development, testing, and evaluation of the software and systems that make computers or anything containing software, such as computer chips, work.

Software Engineer ဆိုတာ Software Engineering နဲ႕ ဘြဲ႕ရထားတဲ့ သူကိုေခၚတာပဲလားေတာ့ မသိ ။ အားမွပဲ ရွာဖတ္ၾကည့္အံုးမယ္။ project manager ေတြကေတာ့ Software Engineering ကို တတ္ေျမာက္ ကၽြမ္းက်င္မွသာ project management လုပ္ရတာ အဆင္ေျပမွာပါ။ Software Engineering ကို ေက်ာင္းမွာ သင္တုန္းကေတာ့ ပ်င္းဖုိ႕ ေကာင္းလိုက္တဲ့ subject တရပ္လို႕ ဆိုရမလားပဲ။ ေက်ာင္းက လူေတြေခၚတာကေတာ့ က်က္စာ တဲ့။ SE က တကယ္ အေျခခံမပိုင္ပဲ Project Manger ျဖစ္လာခဲ့ရင္ ေတာ္ေတာ္ ကေမာက္ကမ ႏိုင္တယ္လို႕ ဆိုရမယ္။ Risk Managemement တုိ႕ Testing တုိ႕ဆိုတာက ေက်ာင္းမွာ အလကားသင္တာ မဟုတ္မွန္း အခုမွ သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့လည္း စဥ္းစားမိပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ စာေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ ဖတ္ခဲ့ျပီး ဆရာမ သင္တာ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ ဆိုးသည္ ျဖစ္ေစ နားေထာင္ျဖစ္ခဲ့ရင္ ေကာင္းသားလို႕။

ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ Developer လား Programmer လား ဆိုတာ စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ ေက်ာင္းတုန္းက အခ်ဳိ႕လူေတြ ေျပာေျပာေနတာ ေတြ႕ဘူးတယ္။ Programmer လုပ္မယ္ဆိုတာၾကီးပဲ။ ဘာလို႕ Developer မလုပ္ခ်င္တာလည္းေတာ့ မသိပါ။

How to use 960gs (Myanmar)

မွာ ကၽြန္ေတာ္ update ထပ္လုပ္ထားပါတယ္။

Language ဆိုတာကေတာ့ Programming Language ပဲ ။ Web Developer တစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္တယ္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Web Designer ျဖစ္ခ်င္တယ္ပဲ အရင္ဆံုး HTML , CSS , Javascript ဒါေတာ့ တတ္ထားရမယ္။

Designer တစ္ေယာက္ အေနနဲ႕ Tool ထက္စာရင္ Idea က ပိုအေရးၾကီးတယ္။ Web Designer ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုျပီး Dreamweaver ၾကီး ေလ့လာေနလို႕ အလုပ္မျဖစ္ဘူး။ အဲလိုပဲ Web Developer ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆုိျပီး PHP , ASP.NET စတာေတြ ေလ့လာေနတာ အလုပ္မဟုတ္ေသးဘူး။ Designer တစ္ေယာက္ရဲ႕အျမင္ ေနာက္ျပီး ႏိုင္ငံတကာက Web Designer ေတြရဲ႕ Design ေတြ ၊ SamashingMag လိုမ်ဳိး website ေတြကို အျမဲဖတ္ေနဖို႕ လိုတယ္။ Developer လည္း အဲလိုပဲ။ ေနာက္ဆံုးေပၚ နည္းပညာေတြ API ေတြ AJAX အေၾကာင္းေတြ ေနာက္ျပီး ဘယ္ trend ကိုေျပာင္းကုန္ျပီ Web Analytic Statics ေတြ SEO ေတြ အျပင္ web master tool ေတြကို ပါေကာင္းေကာင္း သံုးတတ္ဖို႕လိုတယ္။ XML , JSON စတာေတြကို နားလည္ထားရမယ္။

အဲဒါေတြကို ဘယ္ကေန ေလ့လာမလဲ။ အမ်ားအားျဖင့္ ေက်ာင္းနဲ႕လုပ္ငန္း အေတြ႕အၾကံဳေတြကေန ရႏိုင္တယ္။ Concept ကို ပိုင္ရင္ programming language က အဓိက မက်ေတာ့ဘူး။ Concept တစ္ခုလံုးက ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာကို ဘယ္လုိလုပ္ရမလဲဆိုတာကို ဆံုးျဖတ္ေပးတယ္။ Language ကေတာ့ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ ေနရာကို ဘယ္လိုေရာက္ေအာင္သြားရမလဲဆိုျပီး ေမာင္းႏွင္ေပးတာပါ။ တကယ္လို႕ သင္ကားပဲေမာင္းတတ္ျပီး လမ္းေၾကာင္းေတြ မသိရင္ သင္ ကားေမာင္ ဘယ္ေလာက္ ကၽြမ္းကၽြမ္း အလကားပဲ။ အဲလိုပဲ လမ္းေၾကာင္းေတြ ဘယ္ေလာက္ သိသိ ကား ေကာင္းေကာင္း မေမာင္းတတ္ရင္ လုိရာ ခရီးကို ေရာက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ တနည္းေျပာရင္ ေမာင္းဖုိ႕ ကားက အဓိက မက်ပါဘူး။ ကားတစီးက စေမာင္းကာစ သင္နဲ႕ အဆင္ေျပခ်င္မွ ေျပမယ္။ သင္လမ္းေၾကာင္းသိတယ္ အရင္တုန္းကလည္း ကားေမာင္းဖူးတယ္ဆိုရင္ အဲဒီ ကားေမာင္းေနရင္း အသားက်သြားမွာပါ။

ရန္ကုန္မွာလည္း ကိုရာဗီ တုိ႕ ကုိအိေမာင္ တုိ႕လို တကယ့္ကို geek ၾကီးေတြ ရိွပါတယ္။ သူတုိ႕လည္း အျမဲ concept အဓိက ထားဖို႕ ကို ေျပာေနတာကို myanmaritpro မွာ ေတြ႕ရမွာပါ။ ခက္တာက ရန္ကုန္မွာ သင္တန္းတက္ေနတဲ့သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက programming language ကို ပိုစိတ္ဝင္စားတယ္။ ေနာက္ျပီး HTML , CSS , Javascript ကို ေက်ာ္ျပီး ASP.NET , PHP စတာေတြကို ေက်ာ္သင္ခ်င္ၾကတယ္။ Website ဆိုတာ ဘာမွန္းမသိ။ Internet ဆိုတာ အခုမွ သိဖူးျပီး ASP.NET ကို လာတက္တာကိုေတာ့ အံၾသမဆံုးဘူးပဲ။ အရင္တုန္းက ASP.NET တက္တုန္းက အဲလိုမ်ဳိး သင္တန္းသူ သင္တန္းသားေတြ ေတြ႕ဖူးပါ့။ ကားလမ္းသိဖို႕မေျပာနဲ႕ ကားေတာင္ မျမင္ဖူးေသးပဲနဲ႕ ကားေမာင္းခ်င္တယ္ အခုသင္ေပးဆိုသလို မ်ဳိးျဖစ္ေနျပီ။ ကားေမာင္းရင္ ကားလမ္းကို သိရမယ္။ လမ္းျပ ဆိုင္းဘုတ္ေတြကို နားလည္ဖို႕လိုတယ္။ ကားအခ်က္ျပတာေတြကို သိဖို႕လိုတယ္။ အဲလိုပဲ Web Development ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Design ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Tool နဲ႕ တင္မျပီးဘူး။ Language တတ္ရံုတင္ မျပီးဘူး။ ဆိုင္ရာဆိုင္ရာကို အျမဲေလ့လာေနဖို႕ လိုတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႕UCSY မွာ တတ္တုန္းက Course ေတြက ေကာင္းပါတယ္။ Concept ေတြလည္းပါပါတယ္။ သို႕ေသာ္ ဘယ္သူမဆို ကိုယ္ ဝါသနာပါရာပဲဖတ္မွာေပါ့။ ေနာက္ျပီး ဆရာမေတြ အေနနဲ႕လည္း ကိုယ္ ကၽြမ္းက်င္ရာ သင္ခြင့္ရတာမဟုတ္ဘူးေလ။ အဲဒါကလည္း ဆိုးဝါးတာပဲ။ သူငယ္ခ်င္း အခ်ဳိ႕ ဆရာမ လုပ္တုန္းကလည္း ဆရာမ ဘဝ ကို ေကာင္းေကာင္းသိလုိက္ရတယ္။ သူတုိ႕မွာလည္း မစားသာဘူး။ ေက်ာင္းမွာ သင္တဲ့ဘာသာကို အခ်ဳိ႕ေတြဆို မသင္ခင္ ၾကိဳဖတ္ထားရတယ္။ ဒါေပမယ့္ စဥ္းစားၾကည့္ဗ်ာ။ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္တာက တျခား သင္ရတာက တျခား။ ဒီေတာ့ ဘယ္ေလာက္ဖတ္ဖတ္ ကၽြမ္းက်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ကို ဖတ္ရတာေလာက္ စိတ္ဝင္စားပါ့မလား။ ဥပမာ။။ ကၽြမ္းက်င္တာက programming သင္ရတာက သခ်ၤာ... အဲဒီေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ နားမလည္ျဖစ္ကုန္ေကာ။ ေက်ာင္းကို အျပစ္ဆိုရမလားဆုိေတာ့လည္း ကြ်မ္းက်င္ရာသင္ဆို ေက်ာင္းမွာ ဆရာမ အင္အားမေလာက္ ျဖစ္ကုန္မွာေပါ့။ အင္း... ထားပါေလ... အဲဒီေတာ့ နားမလည္ဘူး.. ဝါသနာမပါဘူးဆိုရင္ ေက်ာင္းသားေတြက အတန္းလစ္ၾကတာ မဆန္းဘူး။ ဒါေၾကာင့္ Third Year ျပီးလို႕ ISS တက္တဲ့သူေတြဆိုရင္ ISS ေက်ာင္းသားဘဝကို ပိုသေဘာက် က်တယ္။ ဒါလည္း မဆန္းပါဘူးေလ။ အရင္တုန္းက ရံုးက NUS ထဲမွာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြကို ေန႕တိုင္း ျမင္ေနေတြ႕ေနရတယ္။ ငါတုိ႕ ေက်ာင္းမ်ား ေက်ာင္းတက္ရင္ မနက္အေစာၾကီးထ ျပီးေတာ့ ကားက လမ္းမွာ ေဆာင့္ေသး။ ေက်ာင္းလည္းေရာက္ေရာ စာသင္ခ်င္တဲ့ စိတ္ ဘယ္ရိွေတာ့မလဲ။ ဆရာမက ေသေသခ်ာခ်ာ မသင္ႏိုင္ရင္ စာထဲကို ဘယ္လိုမွ စိတ္ေရာက္ေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ ေက်ာင္းသားအျပစ္ရယ္လို႕ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူးေလ။ ISS တက္ခဲ့တဲ့ သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ့ ISS ေက်ာင္းသားဘဝကို UCSY ဘဝထက္ ပိုသေဘာက်ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကတာကို ေတြ႕ရမွာပဲ။ UCSY ေက်ာင္းသားဘဝ 10% ေလာက္ကသာ သူတို႕ အတြက္ အသံုးဝင္ခဲ့ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္ဆိုလည္း ကၽြန္ေတာ္ ဝါသနာပါတာကိုပဲ ဖတ္တယ္။ SE ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ ဖတ္ဖတ္ နားမလည္ဘူး။ အလြတ္ကလည္း မက်က္ခ်င္။ ဖတ္ေတာ့လည္း နားမလည္။ နားလည္တယ္ဆိုတာက သူမ်ားကိုပါ ျပန္ရွင္းျပႏိုင္မွ နားလည္တယ္လို႕ ကၽြန္ေတာ္ ယူဆတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ ဖတ္ျပီး ေရးေတးေတး သိတာက တကယ္နားလည္တာမဟုတ္ဘူး။ နားလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာ။ ဟုတ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း SE ကို နားလည္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ဖတ္ျပီး ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကိုယ္သေဘာေပါက္ျပီး သူမ်ားကို ရွင္းျပဆုိရင္ မရွင္းျပတတ္ဘူး။ ကိုယ့္အေတြးနဲ႕ ကိုယ္ကို။ ကိုယ့္အေတြးကလည္း မွန္ခ်င္မွ မွန္မွာကို။ ဒါေပမယ့္ အခုခ်ိန္မွာ အလုပ္လုပ္လိုက္ေတာ့ ေက်ာင္းကသင္တာ အခ်ဳိ႕ကို သေဘာေပါက္နားလည္ သြားျပီ။

တကယ္တန္း လိုအပ္တာက Concept ပါ။ Language တစ္ခုကို ေလ့လာေနရင္း Concept ကိုပါ မ်က္ေျချပတ္လုိ႕ မျဖစ္ဘူူး။ Concept ေတြ ဘယ္ကေန သင္ႏုိင္လဲဆိုေတာ့ အေတြ႕အၾကံဳရိွတဲ့သူေတြရဲ႕ blog ေတြ ေနာက္ျပီး website ေတြမွာ ပံုမွန္ ဖတ္ေနလို႕ရတယ္။ ေနာက္ျပီး wireframe ကို ရန္ကုန္မွာ အေလးမထားၾကတာကိုလည္း ေတြ႕ရတယ္။ သင္တန္းေတြကလည္း မသင္တာလည္း ပါမွာေပါ့။ wireframe ကလည္း အေရးပါတဲ့ အရာပါ။ web development ပဲျဖစ္ျဖစ္ web design ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ wireframe ကလည္း အေရးပါပါတယ္။ customer ကို design မျပခင္ wireframe , mockup design စတာေတြကို ျပျပီး စိတ္ေက်နပ္တယ္ဆိုမွ project တစ္ခုကို တကယ္စတာပါ။ ဒါေပမယ့္ ဒါေတြကို သင္တန္းေတြမွာလည္း မသင္ဘူး။ UCSY မွာ သင္မသင္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ အေတြ႕အၾကံဳရိွတဲ့သူေတြဆီကပဲ concept ေတြ idea ေတြကို ေလ့လာဆည္းပူးရမွာပဲ။ သင္တန္းေတြအေနနဲ႕concept ကို အဓိကသင္ရင္ သင္တန္းကာလ အတြင္းမွာ ျပီးေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။ ထပ္ေျပာရရင္ေတာ့ HTML , CSS , Javascript ေတြက Essential ပိုင္းပါ။ Designer ပဲျဖစ္ျဖစ္ Developer ပဲျဖစ္ျဖစ္လိုအပ္တယ္။ အဲဒါကို မသိဘူး ဆုိရင္ေတာ့ က်န္တာေတြကို ေရွ႕ဆက္ဖုိ႕မစဥ္းစားနဲ႕ေတာ့

က်ေတာ္က ဒီလိုနားလည္ ထားတယ္...
ဥပမာ . Facebook မွာဆိုရင္ Game ေတြ အမ်ားၾကီးပါတယ္။ အဲဒီ Game ေတြက သာမာန္ web programming နဲ႔ ေရးလို႔ မရဘူးဗ်ာ။ အဲဒါကို တျခား java ျဖစ္ျဖစ္ c ျဖစ္ျဖစ္ ေရးထားမယ္ေပါ့။ အဲဒီ အေျခေနမွာဆုိရင္ ကို ေရးလိုက္တဲ့ဟာက my application ျဖစ္သြားျပီေပါ့။ အဲဒါကုိမွ web site မွာတင္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ my application ကေန web application ကိုေျပာင္းဖို႔ အတြက္ web service ကို အသံုးျပဳတာလို႔ က်ေတာ္က နားလည္ ထားတယ္။ အဲဒီ အေတြးက မွန္ပါသလား။

ခင္မင္စြာျဖင့္ စိုင္းထက္

အဲလိုမဟုတ္ပါဘူး။

facebook မွာေရးခ်င္တယ္ဆို၇င္ fbml ကို သံုးျပီးေတာ့ ေရးရမယ္။ အဆင္အေျပဆံုးကေတာ့ PHP နဲ႕fbml ကို တြဲသံုးျပီး ေရးတာေပါ့။ အဲလိုေရးဖို႕အတြက္ အရင္ဆံုး facebook မွာ API key ယူရတယ္။ API key ရျပီးေတာ့မွ PHP ကေနဆုိရင္ facebook phplibrary နဲ႕ fbml ကို သံုးျပီးေရးရတယ္။ app run တာကေတာ့ ကိုယ့္ host မွာ။ ျပတာကေတာ့ facebook ကေနေပါ့။ API နဲ႕ FBML က အလုပ္လုပ္သြားေပးတာပါ။ API ဆိုတာက facebook နဲ႕ ကိုယ္ေရးထားတဲ့ API ကို ၾကားခံေဆာင္ရြက္ေပးတာပါ။ အဲလို ေဆာင္ရြက္ေပးဖုိ႕အတြက္ ကိုယ္က facebook site မွာ app register လုပ္ရတယ္။ အဲဒီ အခါ API key ရလာမယ္။ API key ရမွ ဆက္သြယ္လုိ႕ရမယ္။ API key ဆိုတာက security သေဘာမ်ဳိးနဲ႕ သံုးတာပါ။ ဥပမာ API ကို အသံုးျပဳျပီး facebook မွာ ၅ မိနစ္ တစ္ခါ post ေတြ အလိုအေလ်ာက္တင္ေနလို႕ရတယ္။ အဲဒီအခါ facebook က ခြင့္မျပဳဘူးဆုိရင္ ဘယ္ API က လာတယ္။ အဲဒီ API ကို ဘယ္ user က register လုပ္ထားလဲဆိုတာကို သိျပီး ban လုိက္လို႕ရတယ္။

oAuth က နည္းနည္းရႈပ္တယ္။ နည္းနည္းပိုရွင္းတဲ့ AuthSub ကို ေျပာတာ ပိုေကာင္းမယ္။ AuthSub ဆုိတာက google ရဲ႕ နည္းပညာပါ။ oAuth ကို အေျခခံထားတာပဲ။ user ေတြရဲ႕ contact list ကို site တစ္ခုကေန ယူေတာ့မယ္ဆိုပါဆုိ႕။ အဲဒီလိုအခါမွာ user ရဲ႕ username နဲ႕ pwd ထည့္ရမယ္။ အဲဒီ site က ယံုၾကည္စိတ္ခ်ရမႈ ရိွခ်င္မွရိွမယ္။ အဲလိုမ်ဳိးေတြအတြက္ oAuth ေပၚလာတာပါ။ AuthSub က oAuth ထက္ ပိုရွင္းေအာင္ လုပ္ထားေပးတယ္။

Google Contact list ကို web site က request လုပ္လုိက္ရင္ google website ကိုေရာက္သြားမယ္။ google website မွာ user က login ဝင္။ ဝင္ျပီးတဲ့အခါမွ google က ဒီ site က contact list ကို ေတာင္းေနျပီ။ မင္းေပးမွာလားလုိ႕ ေမးေရာ။ ကိုယ္က ေပးလိုက္လို႕ေျပာတဲ့အခါမွ google ကေန ေပးလုိက္တာ။ အဲဒီ အခါမွာ လာခဲ့တဲ့ site ကိုေရာက္သြားေရာ။ အဲဒီအတြက္ session token ပို႕လိုက္တယ္။ username နဲ႕ pwd ေတာ့ မပို႕ဘူး။ session token ျဖစ္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္အၾကာၾကီးမရတဲ့အတြက္ username နဲ႕ pwd ကို site က ခိုးလုိ႕မရေတာ့ဘူး။ user အတြက္လည္း စိတ္ခ်ရတယ္။ site အတြက္လည္း user ရဲ႕ ယံုၾကည္မႈကိုရတယ္။

တနည္းေျပာရင္ သာမာန္ web programming နဲ႕ပဲ ေရးရတာပဲ။ facebook app လည္း သာမာန္ web programming နဲ႕ပဲေရး၇တာပဲ။ သက္ဆိုင္ရာ API function ေတြကိုေတာ့ ယူသံုးရတယ္။ ဥပမာ။ facebook API function ကေန friendlist ေတြရႏိုင္တယ္။ user information ေတြရႏိုင္တယ္။ register လုပ္တယ္ဆိုတာက user information ရဖို႕ပဲ။ facebook connect သံုးလိုက္ေတာ့ user လည္း register လုပ္စရာမလုိေတာ့ဘူး site ကလည္း information ရတယ္။ အဲလိုမ်ဳိး web service ေတြက အလုပ္လုပ္ေပးတာ။

ဥပမာ။ ။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ရိွေရးေနတဲ့ ornagai ဆိုပါဆို႕။ API ကေတာ့ ေရးေနဆဲ မျပီးေသးဘူး။ API register လုပ္ထားတဲ့သူက ornagai ရဲ႕ စာလံုးေတြကို အျခား site ကေန retrieve လုပ္လုိ႕ရတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ site ကို လာစရာမလုိပဲနဲ႕ API function ေခၚျပီး retrieve လုပ္လို႕ရမယ္။ အဲဒီအတြက္ အျခား site ေတြကလည္း စာလံုးတစ္ခုကို mouse ေထာက္လိုက္တာနဲ႕ ornagai dictionary API ကို ယူျပီး ornagai ကေန စာလံုးရွာျပီး return ျပန္လာမယ္။ ျပန္လာတဲ့စာလံုးကို ေရးထားတဲ့ app ကေန ရယူျပီး ျပန္ျပီးေပးတယ္။

Google Map API ကို အသံုးျပဳျပီးေတာ့ ေျမပံုေပၚမွာ ပံုေတြထည့္တာ point ေတြထည့္တာ စတာေတြလုပ္လုိ႕ရတယ္။

http://map.etelegram.net.mm

ဆိုရင္ Google Map API သံုးျပီးေတာ့ ျမန္မာႏိုင္ငံက ျမိဳ႕ေတြကို point ေတြနဲ႕ ခ်ထားတာ။ အဲလိုလုပ္ဖုိ႕ google map api key ကို အရင္ဆံုး ယူရတယ္။ API key တစ္ခုက register လုပ္ထားတဲ့ site ကပဲ ေခၚလို႕ရတယ္။ http://map.etelegram.net.mm/ က API key ကို http://map.mymap.com.mm ကေန ေခၚလို႕မရဘူး။  API key တစ္ခု ရယူဖုိ႕က တစ္ခုနဲ႕ တစ္ခုမတူဘူး။ Google Map ဆိုရင္ site ပဲလိုေပမယ့္ facebook ဆိုရင္ facebook user ျဖစ္ရမယ္။ သံုးမယ္ website လည္းလိုတယ္။

ဒါေပမယ့္ Twitter အသံုးျပဳတဲ့ REST လိုက်ေတာ့ ဘာမွ မလုိျပန္ဘူး။ oAuth လုိတဲ့အပိုင္းရိွသလို မလိုတဲ့ အပိုင္းရိွတယ္။ user တစ္ေယာက္ရဲ႕ tweet ေတြကို ထုတ္ၾကည့္ခ်င္ရင္ twitter ကေပးထားတဲ့ REST web service ကေန ထုတ္လိုက္လို႕ရတယ္။ ဘယ္ site ကေန ျဖစ္ျဖစ္ ဘယ္ app ကေန ျဖစ္ျဖစ္ ထုတ္ယူလို႕ရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ status တင္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ oAuth လိုအပ္ပါတယ္။ oAuth သေဘာတရားက AuthSub သေဘာတရားနဲ႕ ဆင္တူပါတယ္။ SOAP ဆိုတာက ထပ္ရိွေသးတယ္။ SOAP ကေတာ့ အခုခ်ိန္မွာ ေခတ္သိပ္မရိွေတာ့ဘူး။ သံုးတဲ့လူလည္း ေတာ္ေတာ္နည္းသြားျပီ။

API ေတြ web service ေတြေၾကာင့္ ဘာလုပ္လို႕ရလဲဆိုေတာ့ sync ေတြ လုပ္လုိ႕ရလာတယ္။ ဥပမာ Google Calendar ဆိုပါဆုိ႕။ Google Calendar က online ပဲရတယ္။ App တစ္ခုေရးျပီး Google Clanedar API ကို ယူသံုးလိုက္ျပီး data ေတြ အကုန္ဆြဲခ်လိုက္လို႕ရတယ္။ ေနာက္ျပီးေတာ့ APP မွာ ထည့္ထားတာေတြကို Google Calendar API ကေန တင္ေပးလိုက္လုိ႕ရတယ္။ Syn လုပ္ျပီးသြားရင္ Google Calendar မွာရိွတာေတြနဲ႕ ကိုယ့္ app မွာရိွတာေတြနဲ႕ အတူတူျဖစ္သြားျပီ။

ဒီေလာက္ဆို၇င္ web service , web API ေတြအေၾကာင္း နားလည္ျပီလို႕ ထင္ပါတယ္။

http://code.google.com/speed/page-speed/docs/using.html